Kwoudatknaldenwas

Vannacht droomde ik dat ik de blinde schrijver Borges was, die droomde dat hij mij droomde, die droomde dat ik Nalden was. Ik stond eindelijk eens een keer echt in Vrij Nederland, en nog wel op de omslag, geportretteerd als de verpersoonlijking van de tijdgeest. Matthijs interviewde mij voor de televee, en guttegut, wat was ik snaaks en oncomprehensibel ineen. Ik werd door iedereen gehaat, maar dat had niks met haat te maken, maar alles met afgunst, want iedereen wilde Nalden zijn, vooral Nalden zelf wilde alleen maar Nalden zijn. Ik twetterde wat af, en ik blogde me een ruk over nieuwe trends, die ik met een ironische schaterlach verzon – ‘Korea is het ding’, ‘2010 wordt het jaar van de slobkous’ en ‘Luister vooral nog eens goed naar The Unpredictable Nosebleeds, met hun nummer ‘Bloggers are suckers’.  Ik acteerde weliswaar als een soort halve homo, maar alle vrouwtjes die op me afkwamen omdat ik zogenaamd ongevaarlijk was, reeg ik genadeloos aan mijn Naldenspeertje. In mijn droom kwam ik meerdere malen, en eindeloos, hard.

Ik was, kortom, de vleesgeworden Nieuwe Mens. Alles, maar dan ook alles, uiteraard, in ‘real time’, want ‘real time’  komt, en het ‘komt hard’.

Het was trouwens maar een droom, waarin ik droomde dat ik de blinde schrijver Borges was, die ons allemaal droomde, en die droomde dat er een eindeloze hoeveelheid werelden bestond, zodat er ooit, ergens, een wereld moest zijn waarin ik echt Nalden was.

Want als het aantal werelden oneindig was, dan kon het niet anders dan dat ik ooit, ergens, een keer, Nalden was. Het kon trouwens ook niet anders zijn, dan dat wij eigenlijk allemaal Nalden waren, ooit, ergens, een keertje, voor een atoom van een seconde.

En gut, wat waren we daar tevreden mee.

(Coleridge droomde een gedicht, dat hij Kubla Khan noemde, maar toen hjij wakker was niet meer geheel kon reproduceren. De beroemde eerste regels ‘In Xanadu did Kubla Khan a stately pleasure-dome decree’ werd later door Frankie Goes to Hollywood verbasterd tot ‘In Xanadu did Kubla Khan a pleasure-dome erect’. Tot ik het net nakeek, dacht ik dat het gedicht werkelijk zo ging.)

(Volgens Edgar Allan Poe was het leven wellicht niet meer dan een ‘dream within a dream’- hij schreef het uit verdriet over de dood van zijn vrouw. Propaganda maakte van de tekst een – overigens prachtig – popnummer, helaas op de hoes ontsierd met ondoorgrondelijke teksten van Paul Morley. Veel mensen denken dat ‘Dream within a dream’ een tekst van Propaganda, een zwaar onderschatte band, zelf is.)

(Volgens Borges, die blind was, is de mensheid mogelijk niet veel meer dan een droom van een willekeurig opperwezen. Het opperwezen droomt alles dat ons overkomt, in eindeloze hoeveelheden, in een eindeloze tijd. Zo moet het mogelijk zijn dat er ooit, ooit, weer een dag komt dat Feyenoord met 3-1 wint van de mensen uit Amsterdam, en dat weer Dirk Kuijt met een venijnige uithaal scoort voor precies dezelfde toeschouwers, die op precies dezelfde manier zullen brullen van genot – zo las ik ooit in een artikel in de Krant van Feyenoord. Vreemd genoeg heeft Lee Towers hier nog geen liedje over gemaakt).

Zo, en nu weet ik zeker dat niemand meer aan het lezen is.

Kusjes!

Advertenties

Tags: , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: